Dark; Langs wijsheden en werelden
Een verhaal over een vakantie in de Duitse Eifel waarin een ongrijpbare energie de vorm aanneemt van een draak, die jarenlang meereist door liefde, verlies en verwondering.
BestellenMagisch-realistische roman
Het boek
Een vakantie in de Duitse Eifel wordt meer dan alleen een herinnering. Een ongrijpbare energie reist mee naar huis. Een eerlijk, warm en magisch verhaal over hoe het leven soms glanst en soms schuurt.
Ze ging op vakantie naar de Eifel en kwam terug met iets wat ze niet kon benoemen. Het reisde mee. Het bleef. En het nam de vorm aan van een draak.
Dark verscheen soms als gids, soms als spiegel, soms als eigenwijze metgezel vanaf het dak van een kerk. En soms bleef hij gewoon weg, want een draak dringt zich nooit op als er geen ruimte is voor magie.
Dit is het verhaal van de jaren daarna. Van zoons die tieners werden, van liefde en verlies, van verwondering en onverwachte wendingen. En van een draak die meebewoog in zijn eigen ritme.
Wie het boek openslaat, stapt niet in een verhaal met een vaste route, maar in een beweging. De ene bladzijde ademt de stilte van een bos in de Eifel, de andere de herrie van een gewone doordeweekse dag. Daartussenin beweegt Dark: nooit luid, nooit ver weg, en altijd op het moment dat het ertoe doet.
Magie schuilt niet alleen in de onzichtbare lagen van het leven, maar ook in de kleine, aardse momenten.
Leesfragment
Een fragment uit Dark
De werkelijkheid vervormde tot een zelfbedacht verhaal. Verzonnen door een moeder met een rijke fantasie. Ik stond daar in het zonlicht en kneep mijn ogen dicht. Ik wist dat hier geen ontkomen aan was, dat dit het beste was. Dat hij het begreep.
Toch leek mijn keel te worden dichtgeknepen door een intense emotie van verdriet en ik kon hem niet in zijn ogen kijken. Ik voelde de zachte aanraking van de geschubde huid, als een kopje van een kat tegen mijn kin. Vaarwel.
Het moment duurde niet lang, maar voelde intens. Ik huiverde bij de verplaatsing van lucht toen zijn vleugels uitsloegen en het dier van mij weg vloog. Ik zuchtte diep en slikte de brok in mijn keel weg, maar mijn ogen vulden zich met tranen.
Ik had zojuist een draakje thuis gebracht.